Jan Kazimierz Krasiński

Jan Kazimierz Krasiński herbu Ślepowron urodził się w 1607 roku w Ciechanowie, a zmarł 28 marca 1669 roku. Był dyplomatą i mężem stanu. Pełnił funkcje podskarbiego wielkiego koronnego w latach 1658-1668, wojewody płockiego w latach 1650-1659 oraz kasztelana warszawskiego w latach 1637-1646. Wcześniej był między innymi kasztelanem płockim i ciechanowskim, podkomorzym ciechanowskim oraz starostą łomżyńskim i nowokorczyńskim.

Studiował w kolegium jezuitów w Pułtusku, a następnie w Strasburgu, Bazylei i Norymberdze. W 1632 roku został elektorem Władysława IV Wazy z ziemi ciechanowskiej. Podczas potopu szwedzkiego dowodził wojskami polskimi w bitwie pod Nowym Dworem. W 1656 roku stał na czele polskich komisarzy, którzy zawarli z Rosją rozejm w Niemieży. Był synem Stanisława i ojcem Jana Dobrogosta. Został pochowany w Krasnem w ziemi ciechanowskiej, gdzie ufundował szpital, odrestaurował kościół i wzniósł pomniki przodkom.

Na podstawie artykułu „Jan Kazimierz Krasiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.