Jan Olimpiusz Kamiński

Jan Olimpiusz Kamiński urodził się 17 grudnia 1893 roku w Ciechanowie, w rodzinie Karola i Marii z Jełowickich. Po ukończeniu ciechanowskiego gimnazjum przeniósł się z rodzicami do Warszawy. Służył w armii rosyjskiej, a od 1917 roku w I Korpusie Polskim w Rosji. W 1918 roku wrócił do kraju i wstąpił do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, dowodził bateriami artylerii, a następnie pełnił funkcje dowódcze i sztabowe w jednostkach artylerii.

W kampanii wrześniowej dowodził 2. dywizjonem artylerii konnej i walczył pod Mokrą. Po ucieczce z niemieckiej niewoli przedostał się przez Węgry do Francji. W czasie II wojny światowej dowodził m.in. 2. batalionem spadochronowym, a od 1943 roku był zastępcą dowódcy 1. Samodzielnej Brygady Spadochronowej. Uczestniczył w operacji „Market Garden”, a w 1945 roku objął dowództwo brygady. Po powrocie do Polski w 1946 roku był autorem wspomnień „Od konia i armaty do spadochronu”. Otrzymał m.in. Złoty i Srebrny Krzyż Orderu Virtuti Militari. W 1985 roku wpisano go do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich. Zmarł 14 kwietnia 1986 roku w Warszawie i został pochowany na Powązkach Wojskowych.

Na podstawie artykułu „Jan Olimpiusz Kamiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.